اخبار

در صنایع ماشینکاری، ریخته گری، ساخت قطعات خودرو، تولید سخت افزار و صنایع برش فلز، تراشه های فلزی هر روز تولید می شود. تراشه‌های آلومینیوم، تراشه‌های آهن، تراشه‌های فولادی، تراشه‌های مس، تراشه‌های برنجی و چدن از محصولات جانبی رایج تراش، ماشین‌های فرز، ماشین‌های حفاری، مراکز ماشینکاری CNC و تجهیزات برش هستند.

برای سال‌ها، برخی از کارخانه‌ها تراشه‌های فلزی را به روشی ساده مدیریت می‌کردند: آن‌ها را در سطل‌ها جمع‌آوری کنید، در گوشه‌ای انباشته کنید و صبر کنید تا مقدار کافی برای بازیافت وجود داشته باشد. این روش ممکن است در ابتدا راحت به نظر برسد، اما با افزایش حجم تولید و نیاز به مدیریت کارگاه، مشکلات پنهان ذخیره سازی تراشه های فلزی طولانی مدت آشکارتر می شود.

برای صاحبان کارخانه و مدیران تولید، تراشه های فلزی فقط زباله های معمولی نیستند. اگر آنها به درستی مدیریت نشوند، می توانند بر ایمنی محل کار تأثیر بگذارند، فضای تولید با ارزش را اشغال کنند، هزینه های حمل و نقل را افزایش دهند و ارزش بازیافت مواد را کاهش دهند.

بسیاری از کارخانه‌ها در ابتدا متوجه خطرات ذخیره‌سازی تراشه‌های فلزی نمی‌شوند، زیرا به نظر می‌رسد این مواد ضایعات ساده تولید هستند. در واقعیت، تراشه های فلزی اغلب شل، تیز، روغنی، مرطوب، نامنظم و به راحتی پراکنده می شوند. اگر فرآیند جمع آوری به خوبی کنترل نشود، ممکن است مواد مختلف با هم مخلوط شوند.

هنگامی که تراشه های فلزی برای مدت طولانی در گوشه های کارگاه، سطل های جمع آوری، حیاط های باز یا مکان های ذخیره سازی موقت نگهداری می شوند، ممکن است به تدریج مشکلات متعددی ظاهر شوند.

مسئله اول این استاشغال فضا. تراشه های فلزی شل دارای چگالی ظاهری کم هستند و حجم زیادی را اشغال می کنند. وزن یکسان تراشه های شل اغلب به فضای ذخیره سازی بسیار بیشتری نسبت به مواد فشرده نیاز دارد. برای کارخانه‌هایی که فضای کارگاهی محدودی دارند، منطقه زباله ممکن است به گسترش خود ادامه دهد و در حرکت لیفتراک، جابجایی مواد و طرح‌بندی تولید اختلال ایجاد کند. بسیاری از مشتریان متوجه می‌شوند که تراشه‌های فلزی هنوز ارزش بازیافتی دارند، اما روش ذخیره‌سازی آزاد باعث می‌شود کارگاه به‌هم ریخته و مدیریت آن دشوار به نظر برسد.

مسئله دوم این استخطر ایمنی. تراشه های فلزی اغلب دارای لبه های تیز هستند. کارگران ممکن است در حین تمیز کردن، جمع آوری، بسته بندی یا حمل و نقل خراشیده یا آسیب ببینند. تراشه‌های فرفری بلند نیز ممکن است در اطراف ابزارها، ظروف یا تجهیزات حمل و نقل پیچیده شوند و خطرات عملیاتی بیشتری ایجاد کنند. اگر تراشه ها حاوی مایع برش، خنک کننده یا روغن روان کننده باشند، نگهداری طولانی مدت ممکن است باعث لکه های روغن، لغزنده بودن کف، بوی نامطبوع و مشکلات مدیریت محیطی شود.

موضوع سوم این استاز دست دادن ارزش بازیافت. اگر تراشه های فلزی برای مدت طولانی در معرض رطوبت قرار گیرند، اکسیداسیون، زنگ زدگی، آلودگی یا اختلاط مواد ممکن است رخ دهد. برای مواد با ارزش بالاتر مانند تراشه های آلومینیوم، تراشه های مس و برنج، آلودگی و محتوای مایع بالا می تواند مستقیماً بر قیمت بازیافت تأثیر بگذارد. خریداران ضایعات اغلب رطوبت، محتوای روغن، ناخالصی‌ها و راحتی کار را هنگام خرید تراشه‌های فلزی ارزیابی می‌کنند. تراشه های شل و آلوده معمولا جذابیت کمتری نسبت به بریکت های تمیز، فشرده و با چگالی بالا دارند.

در مقابل این پس زمینه، بریکت کردن تراشه های فلزی در حال تبدیل شدن به یک راه حل عملی مدیریت زباله برای کارخانه های تولیدی بیشتر است. بریکت کردن فقط کاهش حجم نیست. از فشار هیدرولیک برای فشرده کردن تراشه‌های فلزی شل به بریکت‌های استوانه‌ای یا بلوک‌شکل متراکم استفاده می‌کند و به کارخانه‌ها کمک می‌کند ضایعات فلزی را به روشی ایمن‌تر، تمیزتر و ارزشمندتر مدیریت کنند.

از دیدگاه مشتری، ارزش الفپرس بریکتینگ ضایعاتدر چندین زمینه عملی منعکس شده است.

یکی از بزرگترین مشکلات تراشه های فلزی شل این است که فضای زیادی را اشغال می کنند. پس از بریکت کردن، حجم تراشه های فلزی را می توان به میزان قابل توجهی کاهش داد و مواد برای چیدن، ذخیره، وزن کردن و حمل و نقل آسان تر می شود. به جای پر کردن چند سطل با تراشه‌های شل، کارخانه‌ها می‌توانند بریکت‌ها را به شیوه‌ای سازماندهی‌شده‌تر ذخیره کنند و با لیفتراک یا پالت راحت‌تر آن‌ها را جابه‌جا کنند.

این امر به ویژه برای کارگاه های ماشینکاری که در آن فضای کف با ارزش است، مهم است. فضای کارگاه باید از تجهیزات تولید، ذخیره مواد خام، جابجایی محصول نهایی و لجستیک ایمن پشتیبانی کند. نباید توسط انبوهی از انبوهی های سست اشغال شود. با استفاده از aدستگاه بریکت تراشه فلز، کارخانه ها می توانند محل ذخیره زباله را تمیزتر کنند، دفعات تمیز کردن را کاهش دهند و جریان مواد داخلی را بهبود بخشند.

بسیاری از تراشه های فلزی مایع برش، خنک کننده یا روغن روان کننده را از فرآیند ماشینکاری حمل می کنند. اگر به صورت آزاد نگهداری شوند، ممکن است مایع روی زمین نشت کند و باعث لکه های روغن، خطرات لغزش، بو و فشار محیطی اضافی شود.

در طول فرآیند بریکت کردن، فشار هیدرولیک بالا می تواند بخشی از روغن یا مایع خنک کننده باقی مانده را از تراشه ها خارج کند. با ساختار زهکشی مناسب، مایع را می توان برای جابجایی بیشتر یا استفاده مجدد احتمالی جمع آوری کرد. سطح مایع باقیمانده نهایی به محتوای مایع اصلی، شکل تراشه، فشار، زمان نگهداری و پیکربندی دستگاه بستگی دارد، اما در مقایسه با ذخیره سازی شل، بریکت کردن روش مدیریتی تمیزتر و کنترل شده تری را ارائه می دهد.

برای کارخانه هایی که می خواهند ایمنی و خانه داری کارگاهی را بهبود بخشند، بریکت کاری فراتر از یک فرآیند تصفیه زباله است. بخشی از سیستم مدیریت تولید بهتر است.

خریداران ضایعات و کارخانه‌های ذوب مجدد معمولاً ضایعات فلزی را ترجیح می‌دهند که متراکم، تمیز و آسان باشد. تراشه های فلزی شل به سختی بارگذاری کارآمد هستند. آنها ممکن است در حین حمل و نقل پراکنده شوند، با ناخالصی ها مخلوط شوند و فضای بیشتری برای کامیون یا کانتینر اشغال کنند. این باعث افزایش هزینه لجستیک در هر تن می شود و ممکن است ارزش بازیافت نهایی را کاهش دهد.

پس از بریکت کردن، تراشه‌های آلومینیوم، تراشه‌های آهن، تراشه‌های فولاد، تراشه‌های مس، تراشه‌های برنجی و چدن فشرده‌تر می‌شوند و وزن، بسته‌بندی، چیدن و حمل و نقل آسان‌تر می‌شوند. برای عملیات ذوب مجدد، بریکت ها نیز راحت تر از تراشه های شل وارد کوره می شوند. آنها می توانند به کاهش تلفات مواد ناشی از پراکندگی، شناور شدن، یا اکسیداسیون در طول ذوب کمک کنند.

از دیدگاه مشتری کارخانه، بریکت کردن به سادگی مرحله دیگری را به فرآیند اضافه نمی کند. این کمک می کند تا زباله های سست، کم چگالی و حمل و نقل دشوار را به یک منبع قابل بازیافت با چگالی بالا با ارزش تجاری بهتر تبدیل کند.

جابجایی تراشه های فلزی سنتی اغلب به تمیز کردن دستی، بیل زدن، بسته بندی و حمل و نقل موقت بستگی دارد. با افزایش حجم تولید، این روش کارایی کمتری پیدا می کند. در کارگاه های ماشینکاری پیوسته، ممکن است هر روز مقادیر زیادی تراشه تولید شود. بدون یک فرآیند حمل و نقل پایدار، منطقه جمع آوری زباله می تواند به سرعت بارگذاری شود.

الفپرس بریکت ضایعات هیدرولیکبه کارخانه ها کمک می کند تا جریان استانداردتری ایجاد کنند: جمع آوری تراشه، تغذیه، بریکت کردن، زهکشی مایعات، انباشته کردن، توزین و بازیافت. برای تیم های مدیریتی، این کار محاسبه خروجی تراشه، درآمد بازیافت، هزینه نیروی کار و نیازهای ذخیره سازی را آسان تر می کند.

بسته به شرایط سایت، مشتریان همچنین ممکن است یک قیف، فیدر پیچ، نوار نقاله بالابر یا سیستم کنترل PLC را اضافه کنند تا فرآیند بریکت‌سازی مستمرتر شود و جابجایی دستی کاهش یابد.

هر کارخانه ای به دستگاه بریکت یکسان نیاز ندارد. هنگام انتخاب یکپرس بریکتینگ ضایعاتیادستگاه بریکت تراشه فلز، مشتریان باید چندین عامل عملی را ارزیابی کنند.

ابتدا تایید کنیدنوع مواد. تراشه های آلومینیوم، تراشه های فولادی، تراشه های آهن، تراشه های مس، تراشه های برنجی و تراشه های چدن دارای چگالی، سختی و عملکرد متفاوتی هستند. این تفاوت ها بر فشار دستگاه، طراحی قالب و روش تغذیه تأثیر می گذارد.

دوم، بررسی کنیدشکل تراشه. چیپس های کوتاه، چیپس های پودر مانند، چیپس های فرفری، چیپس های مارپیچی بلند و چیپس های مخلوط در حین بریکت کردن رفتار متفاوتی دارند. برخی از چیپس های بلند فرفری ممکن است قبل از وارد شدن به پرس بریکت باید خرد یا شکسته شوند.

سوم، ارزیابی کنیدمحتوای روغن یا مایع خنک کننده. اگر مشتری الزامات سختگیرانه ای برای مایع باقیمانده دارد، پیکربندی دستگاه، طراحی زهکشی، فشار و زمان پرس باید با دقت در نظر گرفته شود. برای چیپس های با محتوای مایع بالا، یک سیستم بریکتینگ مناسب می تواند به بازیابی بخشی از مایع برش و بهبود تمیزی کارگاه کمک کند.

چهارم، تایید کنیدظرفیت ساعتی یا روزانه. کارگاه های ماشینکاری کوچک ممکن است فقط به یک پرس بریکت فشرده نیاز داشته باشند، در حالی که کارخانه های تولید مداوم بزرگتر ممکن است به تغذیه خودکار و تجهیزات با ظرفیت بالاتر نیاز داشته باشند.

پنجم، در نظر بگیریدچیدمان سایت و روش تغذیه. اندازه ماشین، ارتفاع تغذیه، جهت تخلیه، روش جمع آوری بریکت و دسترسی لیفتراک باید قبل از نصب برنامه ریزی شود.

از آنجایی که شرکت های تولیدی توجه بیشتری به ایمنی، مدیریت زیست محیطی، کنترل هزینه و کارایی کارگاه می کنند، بریکت کردن تراشه فلزی دیگر فقط یک وسیله بازیافت اختیاری نیست. در حال تبدیل شدن به بخش مهمی از مدیریت زباله کارخانه است.

برای کارخانه هایی که هر روز حجم زیادی از تراشه های فلزی تولید می کنند، ذخیره طولانی مدت می تواند خطرات ایمنی ایجاد کند، فضای ارزشمندی را اشغال کند و ارزش بازیافت را کاهش دهد. با استفاده از تجهیزات بریکت سازی هیدرولیک، کارخانه ها می توانند تراشه های شل، روغنی و حمل و نقل سخت را به بریکت های فلزی متراکم تبدیل کنند که تمیزتر، ایمن تر و آسان تر برای فروش یا استفاده مجدد هستند.

WANSHIDA می تواند سفارشی ارائه دهدپرس بریکتینگ ضایعاتراه حل هایی با توجه به نوع مواد مشتری، ظرفیت مورد نیاز، طرح سایت، استاندارد ولتاژ و نیازهای اتوماسیون. این تجهیزات را می توان برای بریکت کردن تراشه های آلومینیومی، تراشه های فولادی، تراشه های آهن، تراشه های چدن، تراشه های مس، و تراشه های برنجی استفاده کرد که به مشتریان کمک می کند ارزش بازیافت را بهبود بخشند، کارگاه را تمیز کنند و یک فرآیند مدیریت تراشه فلزی استانداردتر بسازند.

در آینده، مدیریت تراشه های فلزی دیگر به معنای حذف ضایعات از کارگاه نخواهد بود. این به معنای ایمن تر، تمیزتر کردن، حمل و نقل آسان تر و ارزشمندتر زباله های فلزی است. برای کارخانه‌هایی که می‌خواهند مدیریت سایت را بهبود بخشند و بازده بازیافت را افزایش دهند، مدیریت ضایعات مبتنی بر بریکت در حال تبدیل شدن به یک راه‌حل کاربردی‌تر و طولانی‌مدت است.