اخبار

برای کارگاه های ضایعات، کارخانه های آماده سازی کارخانه های فولادسازی و پردازشگرهای فلزی، یکی از رایج ترین اشتباهات خرید، انتخاب تناژ دستگاه قبل از مطالعه ضایعات واقعی است. در عمل، نوع ضایعات، سطح مقطع، استحکام مواد و شرایط بارگذاری اغلب مناسب تر از تناژ روزانه به تنهایی تعیین کننده مناسب بودن دستگاه است.

با افزایش حجم بازیافت، بسیاری از شرکت‌ها استفاده از قیچی فلزی ضایعاتی هیدرولیک را برای کاهش برش دستی شعله، بهبود تراکم حمل و نقل و آماده‌سازی میلگرد، فولاد ساختاری و ضایعات ورق شل برای حمل و نقل یا شارژ کوره در نظر می‌گیرند.

با این حال، در طول یک پرس و جو اولیه، یک مشتری ممکن است تنها یک رقم ارائه دهد:

ما باید روزانه 50 تن قراضه فرآوری کنیم.

این برای تخمین ظرفیت مفید است، اما برای انتخاب مدل کافی نیست.

پنجاه تن ورق سبک، پنجاه تن میلگرد ساختمانی و پنجاه تن ضایعات سنگین مخلوط می تواند به طرح های محفظه، سیستم های فشرده سازی، نیروهای برشی، طول تیغه ها و قدرت موتور بسیار متفاوت نیاز داشته باشد.

هنگامی که دستگاه با مواد اصلی تغذیه مطابقت ندارد، ممکن است بتواند کار کند، اما همچنان بارگیری دشوار، برش آهسته، سایش سریع تیغه ها و خروجی کمتر از حد انتظار را تجربه می کند.

بنابراین اولین قدم باید درک ضایعات باشد - نه صرفاً مقایسه نیروی برش اسمی.

یک برش بیلر معمولاً چندین عملیات را تکمیل می کند: بارگذاری، فشرده سازی، فشار دادن و برش. مواد قراضه مختلف در هر مرحله رفتار متفاوتی دارند.

برش ورق سبک آسان است اما حجم زیادی را اشغال می کند و ممکن است به فشرده سازی مکرر نیاز داشته باشد. میلگردهای بلند و بخش های سازه ای سنگین هستند اما می توانند از داخل محفظه عبور کنند، بالا بیایند یا گیر کنند. صفحه ضخیم در برابر تغییر شکل مقاومت می کند و تقاضای بیشتری را برای تیغه و سیستم هیدرولیک ایجاد می کند. ضایعات ماشین آلات همچنین ممکن است حاوی شفت های سخت شده، چدن و ​​سایر مواد دشوار باشد.

بنابراین تولید عملی به این بستگی دارد که:

• مواد می توانند به راحتی وارد محفظه شوند.
• سیستم فشرده سازی می تواند ضایعات را سازماندهی کند.
• فشار دهنده می تواند آن را به طور مداوم تغذیه کند.
• تیغه می تواند سطح مقطع واقعی را تحمل کند.
• طول محصول کوتاه به چرخه های برش بیش از حد نیاز دارد.
• اپراتورها اغلب برای پاک کردن مواد توقف می کنند.

ماشینی که می تواند یک قطعه از یک ماده را برش دهد به طور خودکار برای پردازش مداوم آن ماده مناسب نیست.

ضایعات سبک معمولاً توسط کارخانه‌های بدنه خودرو، کارخانه‌های لوازم خانگی، کارگاه‌های مهر زنی، تأسیسات بسته‌بندی فلزی و پردازنده‌های فلزی تولید می‌شوند.

مواد معمولی عبارتند از:

• برش های ورق فولادی نازک؛
• مهر زنی اسکلت;
• برگه بدنه خودرو؛
• محفظه لوازم خانگی؛
• درام های فلزی و ظروف نازک؛
• نوار فولادی و سازه های سبک.

برش این مواد به طور کلی آسان تر از صفحات سنگین یا بخش های فولادی جامد است، اما چگالی ظاهری آنها کم است. یک تن ورق شل می تواند حجم محفظه بزرگی را اشغال کند و ممکن است قبل از تبدیل شدن به یک شارژ پایدار به چندین حرکت فشرده سازی نیاز داشته باشد.

• محفظه پر به نظر می رسد اما وزن کمی دارد.
• ورق شل در هنگام هل دادن بالا می رود.
• هر چرخه برش وزن مواد کم را تولید می کند.
• فشرده سازی بخش بزرگی از چرخه را می گیرد.
• خروجی واقعی کمتر از رقم کاتالوگ است.

برای ورق سبک، مشتریان باید روی موارد زیر تمرکز کنند:

• طول محفظه، عرض و حجم قابل استفاده؛
• طراحی درب یا فشرده سازی جانبی؛
• مقطع خروجی فشرده؛
• ثبات فشاری؛
• دوچرخه سواری خودکار و کنترل از راه دور؛
• راندمان بارگیری با جرثقیل.

هنگامی که بیشتر تغذیه از ورق سبک است، انتخاب نیروی برش بسیار بالاتر ممکن است باعث افزایش قابل توجه خروجی نشود. ممکن است فقط سرمایه گذاری و تقاضای برق را افزایش دهد.

تخریب ساختمان، ساخت میلگرد و نوسازی زیرساخت، مقادیر زیادی میلگرد و فولاد گرد تولید می کند.

این مواد طولانی هستند و ممکن است در هم بپیچند. هنگامی که بدون آماده سازی بارگیری می شوند، ممکن است یکدیگر را در داخل محفظه نگه دارند و در حرکت یا هل دادن درپوش اختلال ایجاد کنند.

اگر مشتری بیان کند که حداکثر قطر میلگرد 40 میلی متر است، تامین کننده همچنان باید بداند:

• خواه فولاد کربن معمولی باشد یا میلگرد با استحکام بالا.
• اینکه یک میله یا چند میله با هم بریده شوند.
• طول مواد معمولی؛
• این که آیا میله ها خم شده اند یا به شدت در هم پیچیده شده اند.
• این که آیا فولاد پیش تنیده یا فولاد فنری گنجانده شده است.

یک میله فولادی 40 میلی متری و پنج میله 40 میلی متری که با هم بریده شده اند بار یکسانی ایجاد نمی کنند.

یک پروژه میلگرد باید بر روی موارد زیر تمرکز کند:

• نیروی برش؛
• طول تیغه؛
• طول اتاقک؛
• توانایی درب برای کنترل مواد طولانی؛
• سکته مغزی فشاری؛
• طول برش مورد نیاز؛
• تغذیه جرثقیل.

برای یاردهایی که عمدتاً میلگردها را پردازش می کنند، کنترل مطمئن مواد طولانی اغلب مهمتر از افزایش حجم محفظه است.

کارخانه‌های فولاد سازه، پروژه‌های تخریب و سازندگان ماشین‌آلات آهن زاویه‌دار، کانال‌ها، تیرهای I و برش‌های پرتو H تولید می‌کنند.

مشتری ممکن است بگوید:

ما عمدتاً I-beams را پردازش می کنیم.

اما "I-beam" برای انتخاب مدل کافی نیست. تیرهای I از نظر ارتفاع، عرض فلنج و ضخامت شبکه بسیار متفاوت هستند.

• آهن زاویه: پا × ساق × ضخامت.
• فولاد کانال: ارتفاع × عرض × ضخامت.
• I-beam: ارتفاع × عرض فلنج × ضخامت تار.
• پرتو H: ارتفاع × عرض × ضخامت تار و فلنج.
• تعداد بخش هایی که ممکن است با هم وارد تیغه شوند.

• این بخش در محفظه قرار می گیرد اما از ظرفیت برش بیشتر است.
• چندین بخش با هم همپوشانی دارند و بار کل را افزایش می دهند.
• سازه های جوش داده شده دارای مناطق ضخیم محلی هستند.
• بخش ها به طور یکنواخت در داخل محفظه ته نشین نمی شوند.
• تیغه به دلیل اینکه نیرو در یک ناحیه متمرکز شده است، به طور ناهموار فرسوده می شود.

ماشین باید بر اساس بزرگترین بخش معمولی تحت عملکرد مداوم معمولی انتخاب شود.

اگر یک آیتم بزرگ فقط گاهی ظاهر می شود، ممکن است به جای افزایش اندازه و قدرت دستگاه کامل، پیش تصفیه جداگانه آن به صرفه تر باشد.

برش های ورق فولادی در تولید ماشین آلات، ساخت سازه، تعمیر کشتی، تولید مخازن تحت فشار و کارگاه های برش صفحه رایج است.

مشتریان اغلب ضخامت صفحه را ارائه می دهند اما عرض را حذف می کنند.

یک صفحه با ضخامت 30 میلی متر و عرض 300 میلی متر، بار برشی بسیار متفاوتی را نسبت به صفحه ای با ضخامت 30 میلی متر و عرض 1000 میلی متر ایجاد می کند. عرض بیشتر باعث افزایش سطح برش ارائه شده به تیغه می شود.

• حداکثر ضخامت؛
• حداکثر عرض؛
• درجه فولاد؛
• آیا چندین صفحه روی هم چیده شده اند یا خیر.
• جوش یا دنده های تقویت کننده؛
• درصد صفحه ضخیم در کل خوراک.

پروژه هایی که شامل صفحات سنگین هستند باید بر موارد زیر تمرکز کنند:

• نیروی برش اسمی؛
• طول تیغه موثر؛
• مواد و نصب تیغه؛
• تنظیم ترخیص تیغه؛
• فشار هیدرولیک؛
• استحکام قاب؛
• موقعیت یابی و تغذیه صفحه.

هنگامی که صفحه پهن و ضخیم بخش عمده ای از خوراک را تشکیل می دهد، یک برش استاندارد ظرف یا برش بیلر کوچکتر ممکن است خروجی مداوم مورد نیاز را حفظ نکند.

لوله های گرد معمولی، لوله مربعی و لوله مستطیلی توخالی هستند و اغلب تحت فشار تغییر شکل می دهند. ممکن است پردازش آنها راحت تر از فولاد جامد با ابعاد خارجی مشابه باشد.

با این حال، مشتریان هنوز باید تأیید کنند:

• قطر خارجی؛
• ضخامت دیوار؛
• درجه مواد؛
• این که آیا چندین لوله بسته بندی شده است.
• فلنج یا اتصالات؛
• این که آیا لوله فشار بالا یا فولاد آلیاژی است.
• مایع یا گاز در داخل باقی می ماند.

لوله های بسته، مخازن و مخازن تحت فشار باید قبل از پردازش باز، تخلیه و ایمن اعلام شوند.

برای لوله های معمولی دیواره نازک، طراحی محفظه و تراکم ممکن است مهمتر از نیروی برش بسیار بالا باشد. لوله با دیواره ضخیم با قطر زیاد نیاز به محاسبه مهندسی جداگانه دارد.

برچیدن وسایل نقلیه پایان عمر، ورق بدنه، اجزای شاسی، درها، براکت ها، قطعات اگزوز و سایر سازه های فولادی را تولید می کند.

پس از حذف موتورها، گیربکس ها، باتری ها، لاستیک ها، سیستم های سوخت و قطعات غیرفلزی، فولاد بدنه خودرو اغلب برای فشرده سازی و برش مناسب است.

یک قیچی استاندارد بالر نباید وسایل نقلیه کامل و جدا نشده را دریافت کند.

• سوخت و روان کننده ها؛
• باتری ها؛
• سیستم های کیسه هوا؛
• سیلندرهای گاز و اجزای تحت فشار؛
• لاستیک؛
• مقادیر زیادی پلاستیک و لاستیک؛
• موتورها و گیربکس ها؛
• شفت، چرخ دنده و فنر سخت شده.

ضایعات بدنه خودرو عمدتاً ورق سبک است که به فضای فشرده سازی کافی و کنترل درب پایدار نیاز دارد. اگر پرتوهای شاسی، فنرهای برگ و محورهای محرک با تغذیه مخلوط شوند، دستگاه را نمی توان تنها با استفاده از داده های صفحه نور انتخاب کرد.

پروژه های برچیدن صنعتی، معدن، ماشین آلات کشاورزی و تعمیر تجهیزات اغلب قراضه های پیچیده ای را تولید می کنند.

یک بار ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• بشقاب؛
• مقاطع سازه ای؛
• قاب ماشین آلات;
• لوله;
• شفت;
• اجزای چدنی؛
• چشمه ها;
• سازه های جوش داده شده

چالش این نیست که هر آیتم خیلی ضخیم است. این است که خواص مواد به طور گسترده ای متفاوت است.

• فولاد ملایم با اجزای سخت شده مخلوط می شود.
• مقدار کمی از مواد بزرگ باعث توقف های مکرر می شود.
• ساختارهای نامنظم در داخل محفظه گیر می کنند.
• چدن به طور غیرقابل پیش بینی می شکند.
• تراشه لبه های تیغه پس از ضربه؛
• خروجی از یک بار به بار دیگر به طور قابل توجهی متفاوت است.

ضایعات سنگین مخلوط به مرتب سازی اولیه نیاز دارد:

• فولاد کربنی ملایم وارد برش بیلر می شود.
• شفت های سخت شده، چشمه ها و فولاد راه آهن به طور جداگانه پردازش می شوند.
• قطعات بزرگ چدنی از فرآیند شکستن مناسب استفاده می کنند.
• ظروف مهر و موم شده باز و تخلیه می شوند.
• سازه های بزرگ قبل از بارگذاری شعله بریده می شوند.

ماشین جایگزین سیستم مرتب سازی نیست. تفکیک مناسب خروجی، عمر تیغه و قابلیت اطمینان عملکرد را بهبود می بخشد.

آلومینیوم، فولاد ضد زنگ، مس و فولاد کربنی از نظر قدرت، ارزش و کانال های فروش پایین دستی متفاوت هستند.

یک ماشین ممکن است از نظر مکانیکی بتواند برخی از فلزات غیرآهنی را فشرده یا برش دهد، اما مخلوط کردن مواد غیرآهنی با ارزش بالا با فولاد معمولی معمولاً از نظر تجاری توصیه نمی شود.

دلایل عبارتند از:

• مخلوط کردن ارزش مواد را کاهش می دهد.
• فلزات مختلف به شرایط مختلف برش نیاز دارند.
• آلودگی مس یا آلومینیوم ممکن است بر پذیرش کارخانه فولاد تأثیر بگذارد.
• فولاد ضد زنگ معمولا دارای یک کانال فروش جداگانه است.
• مواد مختلف بر سایش تیغه تأثیر متفاوتی دارند.

شرکتی که چندین نوع فلز را پردازش می کند باید مسیرهای ذخیره سازی و تولید جداگانه ایجاد کند و تأیید کند که آیا تجهیزات بین مواد مختلف جابجا می شوند یا خیر.

این جدول تنها یک راهنمای اولیه است. انتخاب نهایی باید ظرفیت، طول محصول، روش تغذیه و تامین برق را نیز در نظر بگیرد.

یک شرکت بازیافت برنامه ریزی کرده بود که تقریباً 80 تن قراضه در روز را پردازش کند. بر اساس این شکل، در ابتدا یک برش بالر با اندازه متوسط ​​مناسب به نظر می رسید.

بررسی بیشتر نشان داد که خوراک قراضه مخلوط معمولی نیست:

• حدود نیمی از آن ورق سبک بود.
• حدود 30 درصد میلگرد ساختمانی بود.
• بقیه شامل کانال های بزرگ، صفحه ضخیم و مقدار کمی از شفت ماشین آلات بود.
• مشتری می خواست هر ماده ای وارد یک دستگاه شود.
• ضایعات تمام شده باید برای یک کوره القایی کوتاه می شد.

اگر ماشین فقط بر اساس تناژ روزانه انتخاب می شد، ممکن بود روی مواد سبک عملکرد مناسبی داشته باشد اما در هنگام پردازش صفحه ضخیم و شفت های سخت شده اغلب متوقف می شد.

راه حل نهایی به سادگی دستگاه را به بزرگترین اندازه موجود افزایش نداد. در عوض، روند تنظیم شد:

• شفت های سخت شده به طور جداگانه مرتب شدند.
• صفحه ضخیم بزرگ از قبل برش داده شد.
• ورق سبک، میلگرد و مقاطع معمولی وارد قیچی بیلر شدند.
• طول برش برای کوره القایی بهینه شد.
• زمان اختصاصی جرثقیل چنگ زدن برای تغذیه ترتیب داده شد.

دستگاه انتخاب شده بزرگترین مدل موجود در بازار نبود، اما با ضایعات اصلی روزانه مشتری مطابقت داشت. خروجی عملی پایدارتر از فرآیندی شد که هر ماده را مجبور به عبور از یک ماشین می کرد.

اگر 50 تن در روز طی ده ساعت پردازش شود، میانگین نیاز حدود 5 تن در ساعت است. اگر مشتری بخواهد ظرف سه ساعت کار را تمام کند، ظرفیت ساعتی بسیار بالاتری مورد نیاز است.

طول محصول کوتاه تر به چرخه های برش بیشتری نیاز دارد و معمولاً تناژ ساعتی را کاهش می دهد.

جرثقیل ها، جرثقیل های سقفی، لیفتراک ها و بارگیری دستی کارایی های بسیار متفاوتی دارند. یک قیچی بیلر بزرگ بدون بارگذاری قابل اعتماد ممکن است زمان زیادی را در انتظار صرف کند.

ولتاژ، فرکانس، ظرفیت ترانسفورماتور و شرایط کابل باید قبل از تحویل بررسی شود.

گرما، گرد و غبار، باران و نصب در فضای باز بر نیازهای خنک کننده، حفاظت الکتریکی و نگهداری تأثیر می گذارد.

شارژ مستقیم کوره، فروش به کارخانه فولاد، حمل و نقل از راه دور و صادرات کانتینری ممکن است به ابعاد محصول و روش های تخلیه متفاوتی نیاز داشته باشد.

گزارش فنی پیچیده لازم نیست. حداقل، مشتری باید ارائه دهد:

• انواع قراضه اصلی؛
• درصد تقریبی هر نوع؛
• حداکثر ضخامت یا بخش؛
• عکس های نماینده یا فیلم های کوتاه؛
• این که آیا فولاد با مقاومت بالا یا عملیات حرارتی شده در آن گنجانده شده است.
• ظرفیت ساعتی و روزانه؛
• طول نهایی مورد نیاز؛
• تجهیزات بارگیری موجود؛
• منبع برق محلی

هنگامی که اندازه گیری دقیق دشوار است، مشتری می تواند از بزرگترین و دشوارترین ماده در کنار یک نوار اندازه گیری یا شی مرجع آشنا عکس بگیرد.

برخی از یاردها گاهی اوقات صفحات بزرگ، شفت های ضخیم یا ساختارهای غیر معمول را دریافت می کنند. مشتریان ممکن است بخواهند که قیچی بالر هر کالایی را که ممکن است وارد شود پردازش کند.

این ممکن است از نظر اقتصادی منطقی نباشد.

اگر ضایعات بزرگ تنها 1٪ تا 3٪ از حجم کل را تشکیل می دهد، خرید دستگاه بسیار بزرگتر و قدرتمندتر برای این بخش کوچک ممکن است به طور قابل توجهی سرمایه گذاری و مصرف طولانی مدت انرژی را افزایش دهد.

یک استراتژی عملی تر این است که:

• دستگاه را برای قراضه معمولی روزانه انتخاب کنید.
• قطعات بزرگ گاه به گاه را به طور جداگانه پیش درمان کنید.
• حاشیه ظرفیت معقول را حفظ کنید.
• از اضافه بار مداوم خودداری کنید.

دستگاه باید به کار اصلی خدمت کند، نه اینکه توسط مواد خاص نادر تعیین شود.

انتخاب قیچی ضایعات فلزی با توجه به نوع ضایعات به معنای یافتن بزرگترین دستگاهی نیست که ادعا می کند همه چیز را پردازش می کند. این در مورد تطبیق تجهیزات با مواد مورد استفاده در هر روز است.

ورق سبک نیاز به حجم محفظه و فشرده سازی کارآمد دارد. میلگرد، میلگرد گرد و مقاطع ساختاری به داده های مقطع دقیق و مقدار در هر برش نیاز دارند. ورق فولادی باید از نظر ضخامت و عرض ارزیابی شود. قراضه سنگین مخلوط قبل از رسیدن به دستگاه نیاز به مرتب سازی دارد.

هر چه مشتری نوع قراضه، حداکثر اندازه و استفاده نهایی را زودتر تعریف کند، به دست آوردن قیمت دقیق و جلوگیری از خروجی کم، سایش سریع تیغه و هزینه های پیش تصفیه غیرمنتظره پس از نصب آسان تر است.

یک انتخاب قابل اعتماد با ضایعات واقعی شروع می شود و سپس ظرفیت، طول برش، تغذیه، قدرت و شرایط محل را در نظر می گیرد - نه نیروی اسمی یا قیمت ماشین به تنهایی.