اخبار

برای شرکت‌های ماشین‌کاری در تایلند، ویتنام، مالزی و اندونزی، فشرده‌سازی تراشه‌های آلومینیوم صرفاً فشردن مواد شل به بلوک‌های استوانه‌ای نیست. میزان و وضعیت مایع برش باقی‌مانده می‌تواند پایداری فشرده‌ها، تمیزی محل کار و ارزش واقعی بازیافتی حاصل از ذوب را تعیین کند.

کارخانه‌های قطعات خودرو، کارخانه‌های قطعات موتورسیکلت، پردازشگران پروفیل آلومینیوم، تولیدکنندگان قالب و شرکت‌های ماشین‌کاری دقیق به طور مداوم تراشه‌های آلومینیوم را از عملیات تراشکاری، فرزکاری و حفاری تولید می‌کنند.

روغن برش یا خنک‌کننده مبتنی بر آب برای کنترل دمای ابزار، بهبود کیفیت سطح و افزایش عمر ابزار استفاده می‌شود. این سیالات روی سطح تراشه‌های آلومینیوم باقی می‌مانند یا در مواد پیچ خورده و در هم تنیده گیر می‌کنند.

هنگامی که تراشه‌های مرطوب وارد پرس فشرده‌سازی می‌شوند، مقدار زیادی مایع ممکن است از قالب و درگاه‌های تخلیه خارج شود. با این حال، فشرده‌های تمام شده همچنان می‌توانند مرطوب باقی بمانند، پس از تخلیه منبسط شوند یا در حین نگهداری ترک بخورند.

این موضوع یک سوال مهم را برای مشتریان ایجاد می‌کند:

آیا تراشه‌های آلومینیوم باید مستقیماً به پرس فشرده‌سازی تغذیه شوند، یا خط باید ابتدا شامل تخلیه ثقلی، خرد کردن یا روغن‌گیری سانتریفیوژی باشد؟

هر پروژه‌ای به سیستم کامل روغن‌گیری نیاز ندارد. در عین حال، نیروی پرس بالاتر به تنهایی نمی‌تواند هر مشکلی مربوط به محتوای مایع را حل کند. فرآیند صحیح به شکل تراشه، وضعیت مایع، حجم روزانه، ارزش مایع برش و استفاده نهایی از فشرده‌ها بستگی دارد.

چرا تراشه‌های آلومینیوم با مایع بالا به تصفیه ویژه نیاز دارند؟

تراشه‌های آلومینیوم شل دارای چگالی حجمی کم، سطح تماس بزرگ و تمایل به در هم تنیدگی هستند. روغن برش یا خنک‌کننده باقی‌مانده، دشواری جابجایی و پردازش آنها را افزایش می‌دهد.

مشتریان معمولاً با چهار مشکل عمده روبرو هستند.

تخلیه بیش از حد مایع باعث مشکلات نظافت می‌شود

هنگامی که تراشه‌های مرطوب مستقیماً فشرده می‌شوند، مایع آزاد به سرعت خارج می‌شود. بدون کانال‌های تخلیه کافی، سینی‌های جمع‌آوری و تجهیزات فیلتراسیون، مایع برش ممکن است در اطراف دستگاه و فونداسیون پخش شود.

در شرایط گرم و مرطوب رایج در کارخانه‌های جنوب شرق آسیا، تمیز نگه داشتن کف‌های روغنی دشوار است و ممکن است خطر لغزش و آلودگی را افزایش دهد.

فشرده‌ها می‌توانند پس از آزادسازی فشار منبسط یا بشکنند

پایداری فشرده نه تنها به نیروی پرس، بلکه به درهم تنیدگی ذرات، شکل تراشه و مایع باقی‌مانده نیز بستگی دارد.

روغن به عنوان روان‌کننده بین ذرات عمل کرده و اصطکاک داخلی را کاهش می‌دهد. ممکن است یک فشرده در داخل قالب پایدار به نظر برسد اما پس از تخلیه منبسط شود، ترک بخورد یا مواد از دست بدهد.

مایع برش قابل بازیابی ممکن است به عنوان ضایعات فروخته شود

برخی از روغن‌های برش هزینه خرید و نگهداری نسبتاً بالایی دارند. هنگامی که تراشه‌های روغنی بدون جداسازی فروخته می‌شوند، بخشی از این مایع بالقوه قابل استفاده مجدد با ضایعات از کارخانه خارج می‌شود.

بازیافت‌کننده ممکن است به دلیل محتوای بیش از حد روغن یا آب، کسر وزن یا کاهش قیمت خرید را اعمال کند.

مایع باقی‌مانده می‌تواند در حین ذوب دود تولید کند

روغن هنگام ورود تراشه‌های مرطوب به کوره داغ تبخیر یا می‌سوزد و باعث ایجاد دود، بو و شعله‌های قابل مشاهده می‌شود. خنک‌کننده مبتنی بر آب حاوی رطوبت اضافی است و در صورت ورود مقادیر زیادی از مواد مرطوب می‌تواند بر ایمنی شارژ کوره تأثیر بگذارد.

فشرده‌سازی چگالی را بهبود می‌بخشد، اما این به طور خودکار به این معنی نیست که مواد به درستی روغن‌گیری یا خشک شده‌اند.

فشرده‌سازی مستقیم چه زمانی مناسب است؟

فشرده‌سازی مستقیم فرآیند کوتاه‌تر و سرمایه‌گذاری اولیه کمتری را ارائه می‌دهد. برای تراشه‌های آلومینیوم نسبتاً خشک و یکنواخت، عملکرد تخلیه پرس ممکن است کافی باشد.

فشرده‌سازی مستقیم را می‌توان در نظر گرفت زمانی که:

• تراشه‌ها کمی مرطوب هستند اما به طور مداوم چکه نمی‌کنند؛
• تجمع قابل توجه مایع در پایین ظرف وجود ندارد؛
• مواد عمدتاً از تراشه‌های کوتاه یا ذرات یکنواخت تشکیل شده‌اند؛
• حجم پردازش روزانه محدود است؛
• تجهیزات به صورت متناوب کار می‌کنند؛
• مایع برش ارزش بازیابی کمی دارد؛
• هدف اصلی کاهش حجم و هزینه حمل و نقل است؛
• خریدار پایین‌دستی مقدار کمی مایع باقی‌مانده را می‌پذیرد؛
• پرس شامل سیستم تخلیه و جمع‌آوری قابل اعتماد است.

فشرده‌سازی مستقیم به این معنی نیست که مدیریت مایع را می‌توان نادیده گرفت. سینی‌های چکه، مخازن ذخیره و فیلتراسیون اولیه همچنان مورد نیاز هستند و شرکت باید تصمیم بگیرد که مایع تخلیه شده چگونه ذخیره یا تصفیه خواهد شد.

هنگامی که فشرده‌ها به کوره داخلی بازگردانده می‌شوند، مشتری باید تأیید کند که وضعیت مایع باقی‌مانده برای کوره و روش شارژ قابل قبول است.

تخلیه ثقلی چه زمانی مقرون به صرفه‌تر است؟

تخلیه ثقلی یکی از کم‌هزینه‌ترین روش‌های پیش‌تصفیه است.

ظروف سوراخ‌دار، هاپرهای شیب‌دار یا سطل‌های تراشه دو لایه به مایع آزاد اجازه می‌دهند قبل از رسیدن مواد به پرس تخلیه شود.

این روش زمانی مناسب است که مایع عمدتاً به صورت مایع روان وجود داشته باشد. به عنوان مثال، تراشه‌ها ممکن است هنگام خروج از ابزار ماشین به شدت چکه کنند اما پس از چندین ساعت نگهداری به طور قابل توجهی خشک‌تر شوند.

تخلیه ثقلی به طور کلی زمانی مناسب است که:

• حجم روزانه تراشه کم یا متوسط باشد؛
• تراشه‌ها به طور مداوم در مقادیر زیاد تولید نمی‌شوند؛
• کارخانه فضای کافی برای نگهداری موقت دارد؛
• تولید اجازه دوره انتظار قبل از فشرده‌سازی را می‌دهد؛
• مایع نسبتاً به راحتی تخلیه می‌شود؛
• مشتری می‌خواهد کیفیت فشرده را با سرمایه‌گذاری محدود بهبود بخشد.

این سیستم ساده است، انرژی کمی مصرف می‌کند و نگهداری آن آسان است. با این حال، برای مایع گیر کرده در داخل تراشه‌های بلند، خنک‌کننده چسبیده به ذرات ریز یا تولید مداوم با حجم بالا کمتر مؤثر است.

ناحیه تخلیه نیز باید از باران، گرد و غبار و اختلاط مواد محافظت شود. نگهداری طولانی مدت در فضای باز می‌تواند آب و آلودگی را وارد کرده و کیفیت ضایعات را کاهش دهد.

کدام شرکت‌ها از روغن‌گیری سانتریفیوژی بهره می‌برند؟

جداکننده سانتریفیوژی از نیروی چرخش بالا برای حذف مایع از سطح تراشه و فضاهای داخلی استفاده می‌کند.

در مقایسه با تخلیه طبیعی، مواد را سریع‌تر پردازش می‌کند و برای عملیات مداوم مناسب‌تر است.

روغن‌گیری سانتریفیوژی باید در نظر گرفته شود زمانی که:

• تراشه‌ها پس از خروج از ابزار ماشین به چکه کردن ادامه می‌دهند؛
• تجمع قابل توجه مایع در پایین ظرف تراشه وجود دارد؛
• پرس مایع بیشتری نسبت به سیستم جمع‌آوری موجود تخلیه می‌کند؛
• کارخانه چندین تن تراشه در روز تولید می‌کند؛
• روغن برش گران‌قیمت ممکن است فیلتر و مجدداً استفاده شود؛
• بازیافت‌کننده به دلیل محتوای بالای مایع، کسرهایی را اعمال می‌کند؛
• مشتری می‌خواهد آلودگی کف را کاهش دهد؛
• فشرده‌ها به کوره ذوب بازگردانده می‌شوند؛
• عملیات چند شیفت یا مداوم طولانی مدت مورد نیاز است.

ارزش یک سانتریفیوژ نباید فقط بر اساس میزان مایع خارج شده اندازه‌گیری شود. همچنین می‌تواند باعث کاهش نیروی کار نظافت، نشت حمل و نقل، ترک خوردن فشرده و مدیریت مایع زائد شود.

مایع بازیابی شده نباید مستقیماً و بدون بازرسی به ابزارهای ماشین بازگردانده شود. ممکن است هنوز حاوی ذرات ریز آلومینیوم، آب، آلودگی یا خنک‌کننده تخریب شده باشد و ممکن است نیاز به فیلتراسیون و آزمایش داشته باشد.

چرا تراشه‌های بلند آلومینیوم باید قبل از روغن‌گیری خرد شوند؟

برخی از تراشه‌ها تراشه‌های آلومینیومی پیوسته، پیچ خورده یا در هم تنیده تولید می‌کنند. این مواد مشکلاتی را در طول انتقال، جداسازی سانتریفیوژی و فشرده‌سازی ایجاد می‌کنند.

تراشه‌های بلند می‌توانند در داخل هاپر پل بزنند و مواد را بالای خروجی باقی بگذارند در حالی که سیستم تغذیه خالی می‌ماند. آنها همچنین ممکن است دور فیدرهای پیچ، روتورهای سانتریفیوژ یا سایر قطعات دوار بپیچند.

تراشه‌های پیچ خورده می‌توانند مایع برش را در داخل بسته نگه دارند. حتی زمانی که مایع سطحی تخلیه شده است، مقدار قابل توجهی ممکن است در داخل باقی بماند.

یک فرآیند مناسب‌تر برای این مواد اغلب عبارت است از:

جمع‌آوری تراشه → خرد کردن یا برش → روغن‌گیری سانتریفیوژی → تغذیه بافر → فشرده‌سازی هیدرولیک

خردکن، تراشه‌های بلند را به قطعات کوتاه‌تر و یکنواخت‌تر تبدیل می‌کند و تغذیه و جداسازی مایع را بهبود می‌بخشد.

با این حال، مواد نباید بیش از حد خرد شوند. تولید بیش از حد ذرات ریز، سطح تماس را افزایش می‌دهد، خطر اکسیداسیون، گرد و غبار و سایش تجهیزات را افزایش می‌دهد. هدف ایجاد اندازه‌ای از تراشه مناسب برای انتقال، روغن‌گیری و فشرده‌سازی است - نه پودر کردن آلومینیوم.

مشتریان چگونه باید از بین چهار روش پردازش انتخاب کنند؟

یک شرکت نباید فرآیندی را صرفاً بر اساس یک درصد محتوای مایع انتخاب کند.

دو نمونه تراشه ممکن است درصد مایع یکسانی داشته باشند، اما تراشه‌های دانه‌ای کوتاه و تراشه‌های بلند در هم تنیده می‌توانند رفتار بسیار متفاوتی در داخل تجهیزات داشته باشند.

مورد کاربرد: چرا فشرده‌ها ترک خوردند حتی با وجود اینکه پرس نیروی کافی داشت؟

یک تولیدکننده قطعات دقیق در جنوب شرق آسیا مقدار زیادی تراشه آلومینیوم حاوی خنک‌کننده مبتنی بر آب تولید می‌کرد.

این شرکت در ابتدا یک پرس فشرده‌سازی تراشه آلومینیوم هیدرولیک خریداری کرد و انتظار داشت که هم کاهش حجم و هم حذف مایع را فراهم کند.

در طول عملیات اولیه، پرس با موفقیت فشرده‌های استوانه‌ای تولید کرد. با این حال، پس از تولید طولانی مدت، چندین مشکل آشکار شد:

• محتوای مایع بین دسته‌ها به طور قابل توجهی متغیر بود؛
• مقادیر زیادی خنک‌کننده به طور ناگهانی در حین پرس تخلیه می‌شد؛
• فشرده‌های تمام شده همچنان نشت می‌کردند؛
• برخی از فشرده‌ها در حین نگهداری ترک می‌خوردند؛
• کارگران به طور مکرر مایع اطراف دستگاه را تمیز می‌کردند؛
• بخش ذوب همچنان دود قابل مشاهده در حین شارژ گزارش می‌داد.

مدیریت در ابتدا معتقد بود که نیروی پرس خیلی کم است و به خرید دستگاه بزرگتر فکر می‌کرد.

بررسی جریان مواد نشان داد که مشکل اصلی در بالادست بود.

تراشه‌های کوتاه و تراشه‌های بلند از دستگاه‌های مختلف در ظروف یکسان مخلوط می‌شدند. هیچ دوره تخلیه ثابتی استفاده نمی‌شد. تراشه‌های مرطوب تازه با موادی که قبلاً چندین ساعت تخلیه شده بودند مخلوط می‌شدند و باعث تغییرات بزرگ در هر دسته می‌شد.

این شرکت به جای تعویض فوری پرس، فرآیند را در مراحل بهبود بخشید.

تراشه‌های کوتاه و بلند به طور جداگانه جمع‌آوری شدند. تراشه‌های کوتاه در سطل‌های سوراخ‌دار برای تخلیه اولیه قرار گرفتند. تراشه‌های بلند خرد شده و از طریق یک جداکننده سانتریفیوژی پردازش شدند. کانال‌های تخلیه و مخزن جمع‌آوری اطراف پرس نیز مجدداً طراحی شدند.

کارخانه شروع به ثبت وزن ورودی، مایع بازیابی شده و وضعیت فشرده برای هر شیفت کرد.

پس از این تغییرات، وضعیت تغذیه یکنواخت‌تر شد، ترک خوردن و نشت فشرده کاهش یافت و بار نظافت اطراف تجهیزات کاهش یافت.

این مورد نشان می‌دهد که هنگامی که محتوای مایع به طور قابل توجهی متغیر است، افزایش نیروی پرس به تنهایی ممکن است مشکل را حل نکند. تثبیت مواد ورودی اغلب مهم‌تر از خرید پرس با تناژ بالاتر است.

آیا روغن‌گیری ظرفیت خط فشرده‌سازی را کاهش می‌دهد؟

اضافه کردن مرحله روغن‌گیری یک دستگاه دیگر را به فرآیند اضافه می‌کند، اما لزوماً تولید کل را کاهش نمی‌دهد.

تراشه‌های مرطوب تصفیه نشده ممکن است باعث تغذیه ناپایدار، فشرده‌های ترک خورده، سرریز تخلیه و توقف‌های مکرر نظافت شوند. پرس ممکن است چرخه سریعی داشته باشد، اما خروجی پذیرفته شده در هر شیفت ممکن است پایین بماند.

یک جداکننده سانتریفیوژی و سیستم بافر که به درستی انتخاب شده باشد می‌تواند تغذیه یکنواخت‌تری ایجاد کرده و موارد زیر را کاهش دهد:

• زمان انتظار پرس؛
• رفع انسداد؛
• پردازش مجدد فشرده‌های شکسته؛
• سرریز سیستم تخلیه؛
• جابجایی دستی تراشه‌های مرطوب.

بنابراین، بهره‌وری تولید باید بر اساس وزن مواد قابل قبول پردازش شده توسط کل خط در هر شیفت اندازه‌گیری شود، نه فقط بر اساس زمان چرخه هیدرولیکی پرس.

مشتری چگونه می‌تواند ارزیابی کند که آیا سیستم روغن‌گیری ارزش سرمایه‌گذاری دارد؟

ارزش تجهیزات روغن‌گیری باید در کل فرآیند بازیافت محاسبه شود تا اینکه فقط با قیمت خرید دستگاه مقایسه شود.

داده‌های عملیاتی مفید شامل موارد زیر است:

• حجم روزانه تراشه آلومینیوم؛
• مقدار تقریبی مایع برش حمل شده توسط هر تن تراشه؛
• کسر وزن یا قیمت‌های پایین‌تر اعمال شده توسط بازیافت‌کننده؛
• نیروی کار روزانه مورد نیاز برای نظافت کف‌ها و ظروف؛
• نشت در حین حمل و نقل تراشه؛
• ارزش بالقوه مایع برش بازیابی شده؛
• نرخ شکست و رد فشرده؛
• مشکلات دود و تلفات ذوب؛
• رشد تولید مورد انتظار در دو تا سه سال آینده.

یک کارخانه که فقط مقدار کمی تراشه تولید می‌کند ممکن است خط کامل خرد کردن و روغن‌گیری سانتریفیوژی را توجیه نکند.

برای کارخانه‌ای که مقادیر زیادی تراشه مرطوب را به طور مداوم تولید می‌کند، مزایا ممکن است از چندین حوزه به طور همزمان حاصل شود: بازیابی مایع، فشرده‌های پایدار، کنترل محیطی و هزینه‌های حمل و نقل کمتر.

چه عوامل اضافی در مناطق گرم و مرطوب اهمیت دارند؟

تایلند و بازارهای اطراف دارای دمای محیطی بالا و رطوبت هستند که چالش‌های اضافی را برای مدیریت تراشه و خنک‌کننده ایجاد می‌کنند.

مایع برش ممکن است در شرایط گرم سریع‌تر تخریب شود یا بو بگیرد. تراشه‌های آلومینیوم مرطوب نباید برای مدت زمان غیرضروری طولانی در انبار نگهداری شوند و باید از ورود آب باران به مواد جلوگیری شود.

خطوط خودکار همچنین باید موارد زیر را در نظر بگیرند:

• محافظت در برابر خوردگی برای هاپرها و نوار نقاله‌ها؛
• محافظت در برابر رطوبت و تهویه برای قطعات الکتریکی؛
• تمیز کردن منظم لوله‌های تخلیه؛
• ذخیره‌سازی بسته و فیلتراسیون ته‌نشینی برای مایع بازیابی شده؛
• کنترل دمای روغن هیدرولیک؛
• کف و مناطق جمع‌آوری مقاوم در برابر نشت.

خط باید نه تنها با خروجی مورد نیاز، بلکه با محیط واقعی سایت نیز مطابقت داشته باشد.

مشتریان قبل از انتخاب تجهیزات باید چه اطلاعاتی را ارائه دهند؟

برای تعیین اینکه آیا تخلیه ثقلی، خرد کردن یا روغن‌گیری سانتریفیوژی مورد نیاز است، تامین‌کننده باید موارد زیر را دریافت کند:

• عکس‌های واضح از نزدیک و ویدئوهای تخلیه مداوم؛
• شکل تراشه: دانه‌ای، پیچ خورده کوتاه، پیچ خورده بلند، پولکی یا در هم تنیده؛
• اینکه آیا مایع برش مبتنی بر روغن است یا مبتنی بر آب؛
• اینکه آیا مواد به طور مداوم چکه می‌کنند؛
• تجمع تقریبی مایع روزانه در ظرف؛
• حجم تراشه ساعتی، روزانه و شیفتی؛
• اینکه آیا بازیابی مایع برش مورد نیاز است؛
• اینکه آیا فشرده‌ها فروخته می‌شوند یا به کوره داخلی بازگردانده می‌شوند؛
• وزن هدف فشرده، شکل و ظرفیت؛
• منبع تغذیه موجود، فضای کف و شرایط تخلیه؛
• اینکه آیا تغذیه مداوم و عملیات خودکار مورد نیاز است.

در صورت امکان، مواد نماینده باید تحت شرایط تولید عادی آزمایش شوند.

نمونه خشک که برای مدت طولانی نگهداری شده است ممکن است وضعیت تراشه‌های ورودی به تجهیزات را در حین عملیات واقعی نشان ندهد.

نتیجه‌گیری: وضعیت مایع را قبل از انتخاب فرآیند فشرده‌سازی شناسایی کنید

هنگامی که تراشه‌های آلومینیوم حاوی مایع برش هستند، مشتری نباید انتخاب را به عنوان یک تصمیم ساده بین فشرده‌سازی مستقیم و روغن‌گیری اجباری تلقی کند.

مقادیر کم تراشه‌های کوتاه و کمی مرطوب ممکن است فقط به تخلیه ثقلی و سیستم تخلیه مایع خود پرس نیاز داشته باشند. تراشه‌هایی که به طور مداوم چکه می‌کنند و در حجم‌های بیشتر تولید می‌شوند برای جداسازی سانتریفیوژی مناسب‌تر هستند. تراشه‌های بلند و در هم تنیده اغلب قبل از روغن‌گیری و فشرده‌سازی نیاز به خرد کردن دارند.

یک راه حل عملی بازیافت تراشه آلومینیوم باید جمع‌آوری، تخلیه، خرد کردن، روغن‌گیری، تغذیه و فشرده‌سازی را به عنوان یک فرآیند هماهنگ به هم متصل کند.

هنگامی که مواد ورودی پایدار هستند، پرس فشرده‌سازی می‌تواند فشرده‌های یکنواخت‌تری تولید کند، در حالی که مشتری می‌تواند آلودگی محل کار را کاهش دهد، هزینه‌های حمل و نقل را کنترل کند و ارزش کلی بازیابی شده از ضایعات آلومینیوم را بهبود بخشد.